Dünyanın birçok ülkesinde LGBTİ+ örgütleri, hak ihlallerine ve ayrımcılığa karşı ortak platformlar ve dayanışma ağları üzerinden birlikte hareket etmeye çalışırken, Türkiye’de LGBTİ+ hareketinin neden daha geniş ve güçlü bir birlik oluşturamadığı yeniden tartışılması gereken başlıklardan biri.
Yazan: Göksu Başaran
Türkiye’de yıllardır faaliyet gösteren dernekler, oluşumlar, aktivistler ve bağımsız LGBTİ+ bireyler bulunuyor. Ancak farklı örgütler ve çevreler arasındaki görüş ayrılıkları, iletişim eksikliği, kişisel çatışmalar, önceliklerin farklılaşması ve hareket içerisinde zaman zaman ortaya çıkan dışlayıcı tutumlar, ortak hareket etmenin önünde engel oluşturabiliyor.
Oysa LGBTİ+’lara yönelik baskıların ve kamusal alandaki tartışmaların yoğunlaştığı dönemlerde dayanışmanın önemi daha da artıyor. Dünyanın farklı bölgelerinde LGBTİ+ örgütleri ulusal sınırları aşan ağlar kurarken Türkiye’de de şu sorunun açık biçimde tartışılması gerekiyor:
Neden aynı haklar için mücadele eden insanlar birbirlerinden bu kadar uzak duruyor?
Mesele herkesin aynı düşünmesi değil. LGBTİ+ hareketinin içinde farklı siyasi görüşlerin, mücadele yöntemlerinin ve önceliklerin bulunması son derece doğal. Ancak farklılıklarla birlikte hareket edebilmek, özellikle hakların tartışmaya açıldığı dönemlerde çok daha kritik hale geliyor.
Türkiye’de LGBTİ+ hareketinin bugün belki de en fazla ihtiyaç duyduğu şey yeni bir ayrışma değil; dernekların, aktivistlerin ve örgütsüz LGBTİ+ bireylerin birbirlerini dışlamadan söz sahibi olabilecekleri daha geniş bir dayanışma zemini.
Çünkü dünyanın birçok yerinde örgütlenmenin temelinde tek seslilik değil, farklı seslerin ortak haklar için yan yana durabilmesi bulunuyor.
Türkiye için de asıl soru artık şu olabilir:
“Neden birleşemiyoruz?” değil, “Bütün farklılıklarımıza rağmen nasıl birlikte mücadele edebiliriz?”
Add comment
Comments